Ένας από τους πιο εφαρμοσμένους τομείς της τηλεϊατρικής την τελευταία δεκαετία είναι η τηλεαποκατάσταση, η οποία άρχισε να αποκτά σημασία το 2016. Ο όρος "τηλεϊατρική" εισήχθη για πρώτη φορά το 1993. Ορίζεται ως η παροχή υπηρεσιών υγείας μέσω τηλεπικοινωνιών από απόσταση και περιλαμβάνει τόσο διαδραστικές συμβουλές όσο και διαγνωστικές υπηρεσίες.

Η τηλεαποκατάσταση σε πραγματικό χρόνο για μυοσκελετικές παθήσεις αναφέρθηκε ότι βελτιώνει τη σωματική λειτουργία και τον πόνο, καθιστώντας την αποτελεσματική και συγκρίσιμη με τις συμβατικές μεθόδους. Μελέτες έδειξαν ότι η τηλεαποκατάσταση είναι εξίσου αποτελεσματική με τη δια ζώσης περίθαλψη όσον αφορά την αξιολόγηση, τη διαχείριση του πόνου, τη λειτουργικότητα και την αγωγή υγείας.

Εστιάζοντας στους ασθενείς, η χρήση ψηφιακών εργαλείων στον τομέα της υγείας έχει αποδειχθεί ότι ανταποκρίνεται στις προσδοκίες τους και ότι είναι ικανοποιητική, ιδίως στις τηλε-συμβουλές, οι οποίες είναι παρόμοιες με τις δια ζώσης διαβουλεύσεις.

Πρέπει να εφαρμοστούν στρατηγικές τηλεαποκατάστασης που θα επιτρέπουν στους ασθενείς να εκτελούν τη θεραπεία τους στο σπίτι, ενώ θα παρακολουθούνται από τον επαγγελματία τηλεματικά, μέσω τηλεφωνικών κλήσεων, καταγεγραμμένων βίντεο και βιντεοκλήσεων. Υπάρχουν διαφορετικά μοντέλα ενσωμάτωσης εργαλείων στην τηλεαποκατάσταση- για παράδειγμα, ορισμένα μπορεί να είναι περισσότερο ή λιγότερο δύσκολα στη χρήση και άλλα περιλαμβάνουν διαφορετικές διαδικασίες ελέγχου των ασθενών.

Συνήθως χρησιμοποιούνται συστήματα τηλεδιάσκεψης μέσω υπολογιστή ή τηλεφώνου ως στρατηγική άμεσης επικοινωνίας με τον ασθενή, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης και υποστήριξης εξοπλισμού τηλεπαρακολούθησης εξ αποστάσεως, ο οποίος επιτρέπει την παρακολούθηση της διαδικτυακής δραστηριότητας των ασθενών. Επίσης, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ένα σύστημα εικονικής τηλεϊατρικής που βασίζεται στο υπολογιστικό νέφος και λειτουργεί με τρισδιάστατη (3D) μορφή για την παρατήρηση της στάσης και της κίνησης, χρησιμοποιώντας έναν ψηφιακά προσομοιωμένο εκπαιδευτή για την επίδειξη και την καθοδήγηση της δραστηριότητας.

Οι ασκήσεις μπορούν να παρέχονται μέσω πιο σύνθετων πλατφορμών REMOTE-CR, μαζί με διάφορες συσκευές, ένα smartphone, έναν φορητό αισθητήρα διαδικτυακές εφαρμογές και προσαρμοσμένο ενδιάμεσο λογισμικό. Τα τηλέφωνα θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν όχι μόνο ως συσκευή επικοινωνίας μεταξύ ασθενών και θεραπευτών αλλά και για την καθοδήγηση ασκήσεων.

Δεν διευκολύνουν όλες οι συσκευές τηλεαποκατάστασης την αμφίδρομη επικοινωνία όσον αφορά την εκτέλεση της άσκησης. Οι περιορισμοί δεν αφορούν μόνο τους ασθενείς, καθώς υπάρχουν και άλλοι που σχετίζονται με τους επαγγελματίες που είναι υπεύθυνοι για τη θεραπεία- ο εξοπλισμός που απαιτείται τόσο στις διαβουλεύσεις όσο και στο σπίτι του ασθενούς μπορεί να διαφέρει ανάλογα με το εργαλείο τηλεαποκατάστασης που χρησιμοποιείται. Μερικές φορές, επιπλέον, η χρήση του εξοπλισμού απαιτεί αμφίδρομη εκπαίδευση.

Περισσότερα για την αποτελεσματικότητα της τηλεματικά συνταγογραφούμενης θεραπευτικής άσκησης μπορείτε να βρείτε εδώ: Muñoz-Tomás, et al. (2023). Η τηλεαποκατάσταση ως εργαλείο θεραπευτικής άσκησης έναντι της φυσικοθεραπείας πρόσωπο με πρόσωπο: μια συστηματική ανασκόπηση. International Journal of Environmental Research and Public Health, 20(5), 4358. https://doi.org/10.3390/ijerph20054358.

Valverde-Martínez, et al. (2023). Τηλεαποκατάσταση, μια βιώσιμη επιλογή σε ασθενείς με επίμονο σύνδρομο μετά από COVID: Μια συστηματική ανασκόπηση. Healthcare (11,2, 187). https://doi.org/10.3390/healthcare11020187